Jako pierwsze zadajemy pytanie: Co się stanie gdy firma zarządzająca upadnie?W formie funduszu inwestycyjnego nie jest to nasze zmartwienie...,tylko akcjonariuszy TFI.

· relacja majątkowa z podmiotem zarządzającym - separacja aktywów                                     

· upadłość podmiotu zarządzającego-aktywa funduszu nie wchodzą do masy upadłościowej, zarządzanie funduszem przejmuje inneTFI                                                                            

· upadłość depozytariusza -    aktywa funduszu nie wchodzą do masy upadłościowej, aktywa funduszu przechowuje inny depozytariusz

Środki uczestników funduszu są przechowywane przez depozytariusza, który ponosi pełną odpowiedzialność za ich bezpieczeństwo. Przy ewentualnej stracie w majątku funduszu, jej pokrycie nastąpiłoby, więc ze środków własnych depozytariusza. Zabezpieczono uczestników funduszu także na ewentualność bankructwa samego depozytariusza, gdyż także w takiej sytuacji aktywa funduszu inwestycyjnego nie wchodzą do masy upadłości.

· metoda wyceny -  na podstawie rynkowej wartości lokat funduszu                                             

· kontrola wyceny - przez depozytariusza, który działa w imieniu uczestników

Czyli:   Głównym kryterium wyboru podmiotu zarządzającego jest stopa zwrotu funduszu i w interesie firmy zarządzającej leży pokazywanie wyników jak najlepszych. W związku z tym dla inwestora podstawową kwestią jest nie tylko wysokość stóp zwrotu, ale zwłaszcza ich wiarygodność. W celu zabezpieczenia uczestników przed ewentualnym manipulowaniem wyceną przez podmiot zarządzający, wartość jednostki uczestnictwa, podawana przez towarzystwo funduszy inwestycyjnych, jest weryfikowana przez podmiot kontrolujący - depozytariusza.

W każdym dniu wyceny wartość jednostki jest obliczana niezależnie przez podmiot zarządzający i przez depozytariusza (bank), a dopiero wtedy publikowana, gdy obie wyceny są zgodne. Prócz tego istnieją precyzyjne przepisy o dopuszczalnych metodach wyceny lokat funduszu, (których pochodną jest wycena jednostki uczestnictwa), tak, aby wyniki wszystkich funduszy inwestycyjnych były porównywalne.

Pamiętaj! Ten bardzo ważny mechanizm kontrolny funkcjonuje tylko przy funduszach inwestycyjnych i emerytalnych.

Inwestor zawsze powinien mieć na uwadze, że podstawowym celem działalności firmy zarządzającej jest zysk dla akcjonariuszy, ale w niektórych wypadkach (np. przy zawyżaniu poziomu opłat lub stóp zwrotu) interes uczestników funduszu i interes podmiotu zarządzającego są sprzeczne. Dlatego kolejnym elementem, decydującym o bezpieczeństwie tej formy inwestycji, jest nadzór nad działalnością.                                                                                               

· kontrola podmiotu zarządzającego - Komisja Papierów Wartościowych i Giełd i depozytariusz, który działa w imieniu uczestników

Statut funduszu inwestycyjnego określa: maksymalny poziom kosztów, wszystkie ich rodzaje oraz sposób pobierania. Dzięki temu możesz być pewien, że nawet przy złej kondycji finansowej podmiotu zarządzającego nie będziesz płacić ponad określony (z góry) limit. A dzięki separacji aktywów nie musisz się też martwić, gdyby w takich okolicznościach podmiot zarządzający chciał ogłosić swą upadłość.                                                                                                     

5.Kategorie lokat

· dopuszczalne kategorie lokat - obligacje, bony skarbowe, akcje notowane na giełdzie               

· lokaty wyłączone z aktywów -  nieruchomości, kruszce, udziały w spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością                                                                                                                               

Przy okazji należy zdawać sobie sprawę z tego, że wymienione lokaty - uznane za obarczone zbyt dużym ryzykiem inwestycyjnym dla uczestników funduszy inwestycyjnych i emerytalnych - są możliwe w innych formach inwestycji. Fundusze inwestycyjne mogą inwestować aktywa tylko w najbezpieczniejszych lokatach: obligacjach i bonach skarbowych, obligacjach samorządowych, obligacjach i akcjach najbardziej wiarygodnych przedsiębiorstw. Fundusz inwestycyjny - o ile przewiduje to polityka inwestycyjna funduszu - może zainwestować aktywa w akcjach tylko tych spółek, które spełnią bardzo rygorystyczne warunki dopuszczenia akcji do publicznego obrotu.

· obligacje skarbu państwa, krajów OECD - według zasady  6/30/35 

· obligacje i akcje przedsiębiorstw -według zasady 5/10/40

limity inwestycyjne dla funduszy inwestycyjnych, nakazujące rozproszenie całości aktywów funduszu na minimum 6 różnych emisji, z warunkiem: do 30% aktywów - na jedną emisję, do 35% aktywów - na lokaty jednego emitenta; bezwzględnie obowiązujące dla lokat (nie spełniających zasady 5/10/40), emitowanych przez: Skarb Państwa, NBP, jednostki samorządowe, kraje członkowskie OECD, międzynarodowe instytucje finansowe, których członkami są kraje OECD. Zasada 5/10/40 - limity inwestycyjne dla funduszy inwestycyjnych, nakazujące rozproszenie aktywów funduszu: do 40% całości aktywów - wśród pojedynczych emitentów z maksimum 10% aktywów na rzecz jednego emitenta, pozostałej części aktywów - do 5% aktywów na lokaty jednego emitenta; zasada bezwzględna dla lokat funduszu w akcjach i obligacjach emitowanych przez przedsiębiorstwa (lokaty nie spełniające z.5/10/40 -> Zasada 6/30/35).

Czyli:    Ryzyko inwestycyjne ograniczają ponadto narzucone limity inwestycyjne. W rezultacie zarządzający funduszem akcji nie może ulokować np. 50% aktywów funduszu w akcjach jednej spółki, nawet gdyby był przekonany, że jest to najlepsza spółka z notowanych na giełdzie - może ulokować w niej najwyżej 10% aktywów (patrz: zasada 5/10/40).

Ma to dla uczestników dwojakie konsekwencje:, jeżeli prognoza fund managera będzie trafna i akcje spółki mocno poszybują w górę, np. o 100%, to - przy możliwych 10% aktywów w akcjach tej spółki - w stopie zwrotu funduszu wyrazi się to tylko 10-procentowym wzrostem; gdyby zaś prognoza się nie sprawdziła i akcje tej spółki spadły o 30%, to strata funduszu w wyniku tego spadku wyniosłaby jedynie 3%.

Limity inwestycyjne dotyczą nie tylko akcji, ale nawet obligacji skarbu państwa oraz krajów należących do OECD: fundusz inwestycyjny musi rozproszyć aktywa, na co najmniej 6 różnych emisji obligacji, przy czym w jednej emisji nie powinno być ulokowane więcej niż 30% aktywów (patrz: zasada 6/30/35).

W statucie funduszu inwestycyjnego musi być określony cel inwestycyjny funduszu oraz jego polityka inwestycyjna. W związku z tym potencjalny inwestor, zanim powierzy swe oszczędności funduszowi, może szczegółowo zapoznać się ze sposobem inwestowania aktywów tego funduszu. Co więcej, określenie zasad inwestowania w statucie daje gwarancję, że fundusz nie będzie dokonywać zmian tych zasad w trakcie inwestowania bez uprzedniego poinformowania o tym uczestników. Zmiany możliwe są tylko za zgodą Komisji Papierów Wartościowych i Giełd oraz wtedy, gdy fundusz z odpowiednim wyprzedzeniem ogłosi je w prasie ogólnopolskiej.

· inwestor może zapoznać się z - celem inwestycyjnym polityką inwestycyjną                               

Przepisy ograniczają działalność towarzystw funduszy inwestycyjnych tylko do trzech czynności: tworzenia funduszy inwestycyjnych, zarządzania aktywami funduszy, reprezentowania funduszy wobec osób trzecich. Ograniczenie działalności TFI jedynie do funkcji związanych z obsługą funduszy inwestycyjnych wynika z troski o bezpieczeństwo, gwarantowane uczestnikom.

Chodzi mianowicie o to, by podmiot zarządzający cały swój wysiłek koncentrował na jak najlepszej ochronie interesów uczestników (na osiąganiu jak najwyższych stóp zwrotu), a ewentualne straty z innej działalności (gdyby taka była dozwolona) nie doprowadziły do upadłości danego towarzystwa funduszy inwestycyjnych.

10.Konstrukcja

Stanowi to ważny element bezpieczeństwa, szczególnie dla długoterminowych inwestorów, gdyż w okresie kilkunastu- kilkudziesięciu lat uczestnictwa w programie inwestycyjnym pierwotnie zaproponowane warunki mogą się zmienić na, tyle, że dla osiągnięcia oczekiwanej stopy zwrotu może okazać się konieczna zmiana podmiotu zarządzającego.