|
Rodzaje funduszy inwestycyjnych Profil inwestora - postawa charakterystyczna dla danego inwestora w zakresie przyjmowania określonego ryzyka inwestycyjnego (p.i. zdecydowanego, p.i. zachowawczego, p.i. umiarkowanego) oraz wykazywania zainteresowania bieżącą stopą zwrotu z inwestycji, a w konsekwencji - częstotliwością zmian rodzaju funduszu (inwestor aktywny i inwestor pasywny).
Czyli: Główną kategorią lokat tego funduszu są akcje przedsiębiorstw, mogące stanowić od 60% do 100% aktywów funduszu - w zależności od przewidywań zarządzającego. W FA nie zdarza się - nawet przy największej bessie na rynku - sytuacja, w której nie byłoby akcji w portfelu. Wynika to co najmniej z dwóch powodów:
- byłoby to sprzeczne z celem inwestycyjnym funduszu (odpowiedni potencjał wzrostu przy podwyższonym ryzyku inwestycyjnym),
- nikt nie jest w stanie zawsze trafnie przewidzieć przyszłego trendu na giełdzie (ewentualna wyprzedaż akcji mogłaby nastąpić przed wzrostem ich notowań na giełdzie). Powierzając oszczędności funduszowi tego rodzaju, należy zaakceptować duże okresowe wahania wartości inwestycji, które są pochodną wahań cen akcji. Oceny wyników tego funduszu nie uzależniamy od spełnienia warunku wysokiego wzrostu wartości jednostek uczestnictwa w każdym czasie, ale od tego, jak się zmienia wartość jednostki funduszu w stosunku do średniej zmiany cen akcji (zmiany indeksów) i do wyników funduszy akcji zarządzanych przez inne TFI.
Nieuchronność dużych wahań wartości inwestycji w FA powoduje, że przy podejmowaniu decyzji o inwestycji w tym funduszu powinniśmy kierować się nie tylko przypisywanymi stopami zwrotu (7%-10% rocznie), ale i poziomem osobistej akceptacji ryzyka inwestycyjnego Dobrze zarządzany FA powinien zawsze w długim terminie przynieść nam przypisywaną stopę zwrotu, bo inwestując w akcje najlepszych przedsiębiorstw, bez względu na okresowe wahania, zawsze osiągniemy stopę zwrotu odzwierciedlającą osiągane przez przedsiębiorstwa zyski. Pozostaje to tylko kwestią czasu. Najlepszym sposobem zapewnienia sobie oczekiwanych stóp zwrotu z FA jest odpowiednio długi horyzont czasowy inwestycji - i to jest trzeci czynnik, jakim powinniśmy się kierować przy decydowaniu się na uczestnictwo w FA. Ryzyko inwestycji możemy jeszcze ograniczyć, dokonując systematycznych, np. comiesięcznych wpłat, gdyż wtedy ewentualne okresowe spadki wartości jednostki uczestnictwa nie znaczą dla nas wyłącznie spadku wartości już zainwestowanych środków, lecz stają się okazją do zakupu nowych jednostek po niższej cenie.
Fundusze akcji (podobnie jak pozostałe rodzaje funduszy) muszą przestrzegać limitów inwestycyjnych: stosować "zasadę 5/10/40" oraz "zasadę 6/30/35".
Mimo porównywalnego udziału akcji w funduszach akcji poszczególnych TFI czy narzuconych limitów inwestycyjnych, mogą występować między tymi funduszami dość duże różnice w ryzyku inwestycyjnym, co wynika z przyjmowania różnej polityki inwestycyjnej. Jeden zarządzający np. może dążyć do maksymalizacji wyniku w krótkim terminie i przewidując dobrą koniunkturę w określonej branży, większą część portfela akcji lokuje w przedsiębiorstwach działających w tym właśnie segmencie rynku. O ile spełnią się jego prognozy, taki fundusz osiągnie dużo wyższą stopę zwrotu niż fundusz zarządzany przez fund managera, dla którego najważniejszą zasadą jest rozproszenie ryzyka, a który w związku z tym nie przekroczy, określonego w polityce inwestycyjnej, limitu przypadającego na jedną branżę (np. 20% aktywów). Jednak przy nietrafionej prognozie pierwszego fund managera, polityka inwestycyjna drugiego funduszu okaże się bardziej skuteczna.
2. Fundusz zrównoważony rodzaj - fundusz zrównoważony lokaty dominujące - akcje, obligacje, bony skarbowe udział akcji - maks. 60%, średnio 50% przypisywana stopa zwrotu - do10% rocznie horyzont czasowy bez osobistego doradcy inwestor zachowawczy - nie rekomendowany inwestor umiarkowany - powyżej 16 lat inwestor zdecydowany - 8-15 lat 3. Fundusz stabilnego wzrostu rodzaj - fundusz stabilnego wzrostu lokaty dominujące - obligacje, bony skarbowe przypisywana stopa zwrotu - 4-7% rocznie horyzont czasowy bez osobistego doradcy inwestor zachowawczy - powyżej 8 lat inwestor umiarkowany - 8-15 lat inwestor zdecydowany - 4-7 lat Czyli: W aktywach tych dwóch rodzajów funduszy występują, obok obligacji i bonów skarbowych, także akcje przedsiębiorstw, przy czym akcje te nie powinny:
- w FSW przekraczać 40% aktywów (średnio 30%)
- w FZ odpowiednio wyższego poziomu, czyli 60% aktywów (średnio 50%).
Udział akcji w aktywach FSW i FZ sprawia, że fundusze te charakteryzują się odpowiednio wyższym ryzykiem inwestycyjnym w stosunku do funduszu obligacji. Dzięki udziałowi akcji w portfelu można jednak obu rodzajom funduszy przypisać odpowiednio wyższe stopy zwrotu: 4%-7% rocznie - FSW i 5%-8% rocznie - FZ.
Różnice w ryzyku inwestycyjnym między funduszami różnych TFI mogą wynikać z różnego podejścia zarządzających zarówno do tej części portfela funduszu, która lokowana jest w obligacjach (patrz: fundusz obligacji), jak i do części ulokowanej w akcjach (patrz fundusz akcji). 4. Fundusz obligacji lokaty dominujące - obligacje, bony skarbowe udział akcji - maks. 10%, zazwyczaj nie występują przypisywana stopa zwrotu - 3-6% rocznie horyzont czasowy inwestor zachowawczy - 2-7 lat inwestor umiarkowany - 2-3 lat inwestor zdecydowany - 2-3 lat Czyli: Nazwa tego funduszu wskazuje, że dominującym składnikiem jego aktywów są obligacje. Najczęściej fundusze obligacji dużą część aktywów lokują też (prócz obligacji) w bonach skarbowych. Jako cel inwestycyjny przyjmują utrzymanie realnej wartości aktywów: fund manager dąży do stopy zwrotu odpowiadającej co najmniej inflacji. Przypisywane stopy zwrotu mieszczą się w przedziale 3-6%, co oznacza, że powinniśmy być spokojni, gdy fundusz przekroczy stopę inflacji o 3% rocznie, a za wielki sukces poczytywać wynik 6% (uśredniony w wieloletnim horyzoncie czasowym).
Choć FO zalicza się do funduszy o niskim ryzyku inwestycyjnym, to jednak należy pamiętać, że takie ryzyko istnieje. Wartość jednostki uczestnictwa funduszu może okresowo spadać, gdyż obligacje - mimo oferowania z góry określonego poziomu rentowności - są wyceniane przez fundusz na podstawie ich wyceny rynkowej. Spadek ceny obligacji na giełdzie może np. dotyczyć obligacji o stałej stopie procentowej (niezależnej od inflacji) w sytuacji, gdy inflacja wzrasta nagle i szybko (co jest równoznaczne ze spadkiem realnej stopy zwrotu tych obligacji), a dotykać tych inwestorów, którzy, chcąc zminimalizować stratę, sprzedają obligacje poniżej ich nominalnej wartości.
Fundusze obligacji poszczególnych podmiotów zarządzających oferują nieraz różny poziom ryzyka inwestycyjnego. Jeśli zarządzający FO dąży do maksymalizacji stopy zwrotu, bywa, że większość aktywów lokuje w jednym rodzaju obligacji: w obligacjach o stałej stopie procentowej (gdy spodziewa się spadku inflacji) lub w obligacjach, których stopa zwrotu powiązana jest z inflacją (gdy przewiduje wzrost cen towarów i usług). Taki FO jest obarczony wyższym ryzykiem inwestycyjnym niż fundusz zarządzany tak, by zachować zasadę minimalnego poziomu rozproszenia lokat na obie kategorie obligacji. Jeżeli bowiem przewidywania pierwszego fund managera się sprawdzą, to osiągnie on dodatkową premię w rezultacie wzrostu notowań obligacji (dominujących w aktywach funduszu), jeśli jednak zmiana stopy inflacji będzie inna od zakładanej, to wykaże wyższą stratę wskutek spadku ceny tych obligacji.
W celu ograniczenia ryzyka inwestycyjnego fund manager ma obowiązek odpowiednio rozproszyć aktywa funduszu między obligacje poszczególnych emitentów, co regulują odpowiednie przepisy. Na obligacje przedsiębiorstw narzucony limit wynosi 10% aktywów przypadających na obligacje jednego emitenta (jest to limit dotyczący 40% danych aktywów funduszu) lub limit 5% (w stosunku do pozostałej części tych aktywów). Dla uproszczenia nazwano tu takie limity zasadą 5/10/40.
Limity nałożone są również na obligacje emitowane przez skarb państwa, Narodowy Bank Polski, a także przez kraje należące do OECD. W tym wypadku zarządzający musi stosować zasadę 6/30/35, co oznacza, że:
- trzeba rozproszyć aktywa na co najmniej 6 różnych emisji,
- 30% aktywów nie może obejmować więcej niż jedna emisja
- a maksymalnie 35% aktywów mogą stanowić obligacje jednego emitenta (to ograniczenie może być pominięte, jeśli statut funduszu wyraźnie tak stwierdza).
Ponieważ fundusz powinien co najmniej 90% aktywów lokować w wyżej wymienionych kategoriach lokat, to może się zdarzyć, że FO ulokuje niewielką (maks. 10%) część aktywów w akcjach... Skorzystaj teraz, zadzwoń lub wyślij wiadomość!!! |
